Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. St. Staszica w Hrubieszowie. Studiował na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej (specjalność: konstrukcje budowlane). Po ich ukończeniu, we wrześniu 1978 r. rozpoczął pracę jako asystent naukowo-badawczy w Zakładzie Fizyki Budowli Instytutu Technologii i Organizacji Budownictwa PK.
Od początku pracy na uczelni główny przedmiot jego zainteresowań badawczych stanowiły budownictwo niskoenergetyczne i bierne systemy słoneczne. Były to wówczas zagadnienia zupełnie nowatorskie i w dodatku słabo akceptowane społecznie. Oprócz typowych analiz teoretycznych i symulacyjnych, prowadził też badania doświadczalne obiektów w pełnej skali. Jednym z nich była wolno stojąca, izolowana termicznie i akumulująca energię cieplarnia, samoistnie utrzymująca nadwyżkę temperatury nad otoczeniem. W 1988 r. obronił pracę doktorską pt. „Model symulacyjny wymiarowania termicznego biernych systemów słonecznych” i uzyskał stopień doktora nauk technicznych. Promotorem jego doktoratu był prof. Jerzy A. Pogorzelski z ITB w Warszawie. Kolejnym przykładem eksperymentalnej aktywności naukowej, częściowo finansowanej przez Ministerstwo Edukacji i Nauki, był projekt, a następnie samodzielna realizacja i trwające do dziś badania jednorodzinnego budynku o niskim zapotrzebowaniu na energię. Celem było pokazanie, w jaki sposób kompleksowe podejście do projektowania budynku, poczynając od wyboru działki o właściwym kształcie i orientacji, poprzez formę i orientację samego budynku, technologię izolowania termicznego, wielkość i rozmieszczenie przeszkleń, dobór i rozmieszczenie warstw akumulacyjnych, przekłada się na jego zapotrzebowanie energetyczne. Były to badania pionierskie. Istotne w jego pracy naukowej było adaptowanie na polskim gruncie zagranicznych standardów budownictwa niskoenergetycznego. Kompetencje zdobywał, uczestnicząc w kursach dla wykładowców auditingu i doradców energetycznych, m.in. w ramach polsko-duńskiego projektu „Energy Consultancy services for End-users in Housing Sector in Poland”, w szkoleniach „Energy Efficiency Environmental Management Workshop”, prowadzonym przez Uniwersytet Tennessee w Knoxville, a także „Training in Energy Effi ciency” oraz „Train the Trainers Workshop on Nearly Zero Energy Buildings”, organizowanych przez Norweski Uniwersytet Nauki i Technologii. Na Uniwersytecie Nauk Stosowanych Hanze prowadził (w latach 1993 i 1996) dwa cykle seminariów dla studentów. Zorganizował i prowadził na Politechnice Krakowskiej studia podyplomowe z zakresu budownictwa energooszczędnego, auditingu i oceny energetycznej. Wykłady dotyczące tej problematyki prowadził także dla wielu polskich uczelni i instytucji.
W 2009 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie budownictwo, w specjalności fizyka budowli na podstawie monografii „Wpływ izolacyjnych, dynamicznych i spektralnych właściwości przegród na bilans cieplny budynków energooszczędnych”. W 2014 r., pięć lat po habilitacji, po kolejnym poszerzeniu dorobku naukowego i procedurze konkursowej, awansował z etatu adiunkta na stanowisko profesora Politechniki Krakowskiej. Tytuł profesora nauk technicznych otrzymał decyzją prezydenta RP z 27 lipca 2026 r.
W dorobku ma, jako autor i współautor, 130 publikacji, które prezentował na łamach czasopism naukowych i specjalistycznych, jako rozdziały w monografiach oraz w materiałach konferencyjnych. Jego publikacje dotyczyły zagadnień budownictwa, jak: termiczna dynamika przegród, modelowanie termiczne 2D i 3D, komfort cieplny, szczelność infiltracyjna budynków, jakość środowiska wewnętrznego, izolacje transparentne i refleksyjne, aktywna izolacja termiczna, diagnostyka termowizyjna.
W latach 2008–2011 współkierował grantem MEN, realizowanym przez PK wraz z AGH i dotyczącym diagnostyki termowizyjnej budynków. Pełnił funkcję kierownika projektu poświęconego mobilnym domom, prowadzonego w ramach POIR (2018 r.) oraz polsko-indyjskiego grantu badawczego, finansowanego przez NAWA i dotyczącego fazowo-zmiennych paneli akumulacyjnych. W ramach międzywydziałowego grantu „E-mobility and sustainable materials and technologies EMMAT”, finansowanego przez NAWA, współpracował z Uniwersytetem Ryersona w Toronto oraz Uniwersytetem w Porto. W 2022 r. był członkiem międzywydziałowego zespołu na PK, realizującego na zamówienie Urzędu Miasta Krakowa opracowanie „Standard klimatyczny dla nowych i istniejących miejskich budynków użyteczności publicznej w Krakowie”. Brał udział w realizacji grantu europejskiego „Measuring Envelope products and systems contributing to next generation of healthy nearly Zero Energy Buildings — MEZeroE”, finansowanego z programu Horyzont 2020. Obecnie uczestniczy w pracach związanych z realizacją projektu „An integrated typology-based approach to guide the future development of European historic buildings towards a clean energy transition — FuturHist”, finansowanego ze środków UE w ramach programu Horyzont Europa.
Prowadzi wykłady, zajęcia dla studentów z zakresu fizyki budowli, oceny energetycznej budynków i budownictwa niskoenergetycznego. Jest promotorem 2 obronionych prac doktorskich, ponad 100 prac magisterskich i licencjackich.
W latach 2010-2021 pełnił obowiązki kierownika Zakładu, a następnie Katedry Budownictwa Ogólnego i Fizyki Budowli. Od 1987 r. jest członkiem Sekcji Fizyki Budowli KILiW PAN, a od roku 2022 Rady Wyrobów Budowlanych przy GUNB. Bierze udział w pracach Komitetów Technicznych PKN — nr 179 ds. Ochrony Cieplnej Budynków oraz nr 307 ds. Budownictwa Zrównoważonego. Jest członkiem krakowskiego oddziału Komisji Budownictwa PAN oraz Komisji Nauki Oddziału Małopolskiego PZITB.