Pracownicy: doktor habilitowany Tomasz Majka

Tomasz Majka Fot.: Jan Zych

Jest adiunktem w Katedrze Chemii i Technologii Polimerów na Wydziale Inżynierii i Technologii Chemicznej Politechniki Krakowskiej.

Urodził się w 23 maja 1985 r. w Tarnowie. W 2005 r. ukończył tamtejszy Zespół Szkół Technicznych im. Ignacego Mościckiego, uzyskując tytuł technika technologii chemicznej. Następnie studiował chemię stosowaną w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Tarnowie, gdzie w 2008 r. uzyskał tytuł licencjata (pracę dyplomową pt. „Projektowanie metodami inżynierii krystalicznej faz do potencjonalnego zastosowania jako nieliniowe materiały optyczne (NLO)” wykonał pod opieką dr hab. Katarzyny Stadnickiej). Równolegle ukończył studium pedagogiczne, przygotowujące do pracy dydaktycznej. W 2010 r. uzyskał tytuł magistra inżyniera technologii chemicznej na Politechnice Krakowskiej, specjalizując się w technologii tworzyw sztucznych. Pracę magisterską poświęcił otrzymywaniu i badaniu nanokompozytów polioksymetylenu z montmorylonitem (promotor: dr inż. Agnieszka Leszczyńska). W latach 2010–2015 odbył studia doktoranckie na Politechnice Krakowskiej. Na podstawie rozprawy doktorskiej poświęconej nanokompozytom poliamidu 6 z montmorylonitem o ulepszonych właściwościach użytkowych uzyskał w 2015 r. stopień doktora nauk technicznych w dyscyplinie technologia chemiczna. Promotorami jego doktoratu byli prof. dr hab. inż. Krzysztof Pielichowski i dr inż. Agnieszka Leszczyńska (promotor pomocniczy).

W kwietniu 2026 r. Rada Naukowa Wydziału Inżynierii i Technologii Chemicznej PK nadała mu stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych, w dyscyplinie inżynieria chemiczna. Osiągnięciem naukowym, będącym podstawą ubiegania się o nadanie stopnia, był cykl jedenastu powiązanych publikacji pod tytułem „Otrzymywanie i charakterystyka kompozytów poliestrowych o obniżonej palności, modyfikowanych antypirenami mineralnymi, z recyklingu oraz pochodzenia roślinnego”.

Jest związany zawodowo z Politechniką Krakowską. W latach 2013–2015 pracował jako samodzielny referent techniczny w Katedrze Chemii i Technologii Polimerów. Po uzyskaniu stopnia doktora został zatrudniony na stanowisku asystenta badawczo-dydaktycznego, natomiast od 2017 r. jest adiunktem.

Prowadzi badania nad otrzymywaniem oraz charakterystyką materiałów polimerowych, wykorzystując zaawansowane techniki analizy właściwości fi zykochemicznych, termicznych i ogniowych kompozytów. Koncentruje się na projektowaniu nowoczesnych kompozytów polimerowych o ograniczonej palności. Zajmuje się badaniem konstrukcji środków ochrony i akcesoriów o zastosowaniach militarnych (osłony — balistyczne i przed działaniem energii skierowanej; technologie związane z maskowaniem wielozakresowym) i nowoczesnych konstrukcji zespolonych w budownictwie energooszczędnym (np. nowa konstrukcja antywłamaniowych drzwi wewnętrznych i zewnętrznych, bramy garażowej; nowoczesne spoiwa i kotwy budowlane, chemiczne oraz bioekologiczne materiały termoizolacyjne i wygłuszające).

Jego prace wpisują się w nurt zrównoważonego rozwoju i gospodarki o obiegu zamkniętym. Dotyczą m.in. wykorzystania napełniaczy odzyskiwanych w procesach pirolizy, zastosowania ligniny i jej pochodnych, włókien naturalnych, chitozanu, tanin oraz innych związków pochodzenia roślinnego jako ekologicznych dodatków funkcjonalnych do biopolimerów.

W dorobku — jako autor i współautor — ma 99 artykułów naukowych (46 zamieszczonych w czasopismach indeksowanych na liście JCR), 53 rozdziały w monografi ach, 2 monografi e, 11 patentów krajowych i 3 zgłoszenia patentowe. (Suma cytowań według bazy Scopus, stan na 31 marca 2026, wynosiła 807, a indeks Hirscha wyniósł 17). Angażuje się w organizowanie konferencji krajowych i międzynarodowych. Był wydawcą numerów specjalnych w czasopismach indeksowanych na liście JCR („Molecules”, „Materials”, „Discover Applied Science”). Jest członkiem rady recenzentów czasopism „Science, Technology and Innovation”, „Mazowsze Studia Regionalne”.

Istotne w jego pracy są projekty naukowo-badawcze. W ramach konkursu „Miniatura 6” Narodowego Centrum Nauki kierował projektem dotyczącym nowych lignosulfonamidów jako bezhalogenowych środków ograniczających palność biomateriałów polimerowych. We współpracy z partnerami zagranicznymi realizował również badania w ramach programu Bekker NAWA (wpływ pochodnych ligniny na właściwości termiczne i palność blend PLA+PET). Jako nauczyciel akademicki prowadzi zajęcia dla studentów kierunku technologia chemiczna. Był promotorem 44 prac dyplomowych (w tym 14 magisterskich), recenzentem 20 prac dyplomowych. Pełnił rolę promotora pomocniczego w 2 przewodach doktorskich.

Jest członkiem zespołów eksperckich, powołanych na Politechnice Krakowskiej, w Polskim Komitecie Normalizacyjnym, programie COST Action; wielokrotnie pełnił rolę biegłego sądowego.

Współpracuje z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami naukowymi, m.in. z Katedrą Materiałów Ogniotrwałych AGH w Krakowie, Katedrą Technologii Postaci Leku i Biofarmacji UJ, Instytutem Katalizy i Badań Fizykochemii Powierzchni im. Jerzego Habera PAN. Realizował prace zlecone na potrzeby: ABB Sp. z o. o., Grupa Azoty Tarnów, Synthos SA czy FLUKAR Sp. z o.o.

Jest inicjatorem Amatorskiej Drużyny Biegowej Politechniki Krakowskiej, zrzeszającej pracowników uczelni i coraz częściej spotykanej na ważnych dla miasta zawodach sportowych. W wolnym czasie oddaje się podróżom i aktywności sportowej.

Przewijanie do góry