Jest pracownikiem Katedry Technologii Środowiskowych na Wydziale Inżynierii Środowiska i Energetyki.
Urodził się w 1969 r. w Krakowie, pobierał nauki w II Liceum Ogólnokształcącym (III Gimnazjum) im. Jana III Sobieskiego. Już wówczas posiadał życiowe plany związane ze zgłębianiem wiedzy z zakresu chemii i biochemii. Zorganizował sobie domowe laboratorium chemiczne i brał udział w olimpiadach chemicznych. Przygotowując się do egzaminu maturalnego, sporządził pracę teoretyczną dotyczącą tlenowych procesów mitochondrialnych. Po egzaminie dojrzałości studiował biologię molekularną na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego (1989–1994). Ostatnie dwa lata nauki spędził w Zakładzie Biofizyki Instytutu Biologii Molekularnej. Pod opieką prof. dr. hab. Wojciecha Froncisza obronił pracę magisterską pt. „Wpływ pola elektrycznego na aktywność oddechową komórek raka wysiękowego Ehrlicha”. W trakcie studiów, w 1993 r. rozpoczął pracę w Zakładzie Biochemii Klinicznej Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego (wówczas Państwowy Szpital Kliniczny w Krakowie). Stopień doktora nauk przyrodniczych z zakresu biochemii uzyskał w 1998 r., broniąc rozprawy pt. „Wpływ natywnych i oksydowanych LDL na ekspresję genów indukowalnej syntazy tlenku azotu i apolipoproteiny E w komórkach mięśni gładkich naczyń i makrofagach szczura”. Promotorem doktoratu była prof. dr hab. Aldona Dembińska-Kieć. Stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych, w dyscyplinie inżynieria środowiska, górnictwo, energetyka został mu nadany przez Radę Naukową Wydziału Inżynierii Środowiska i Energetyki w 2025 r. na podstawie monografii naukowej pt. „Cryptosporidium i wodnopochodna kryptosporydioza: nowoczesne metody wykrywania, identyfikacji i oceny zagrożenia epidemiologicznego” (Wydawnictwo PK, 2022).
Jego aktywność zawodowa i naukowa obejmowała na przestrzeni lat zróżnicowane problemy badawcze. Będąc zatrudnionym w Zakładzie Biochemii Klinicznej UJ (1993–1998), uczestniczył w badaniach dotyczących głównie molekularnych patomechanizmów miażdżycy i restenozy, ale również w pracach doskonalących diagnostykę molekularną wirusów hepatotropowych. Przebywał w tym czasie (1995 r.) na stażu naukowym na Westfalskim Uniwersytecie Wilhelma w Münster i brał udział w badaniach dotyczących rzadkich chorób metabolicznych (np. choroba tangierska). W okresie późniejszym (tj. od VII 2002 r. do IX 2003 r.) pracował w Zakładzie Transplantologii Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie-Prokocimiu, zajmując się technikami sortowania komórek układu krwiotwórczego oraz wpływem mikrofragmentów błonowych, pochodzenia płytkowego, na biologię komórek CD34+.
Pełnił rolę przedstawiciela naukowego firm ArtMEd Sp. z o.o. (1998 r.) oraz Les Laboratoires Servier Polska (1998–2002). W 2003 r. został zatrudniony na stanowisku adiunkta na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Krakowskiej. W 2013 r. został kierownikiem Zespołu Biologii Środowiska i Laboratorium Mikrobiologicznego w Katedrze Technologii Środowiskowych Instytutu Zaopatrzenia w Wodę i Ochrony Środowiska. W latach 2009–2013 pracował równocześnie jako starszy wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Wschodnioeuropejskiej (obecnie Akademia Nauk Stosowanych) w Przemyślu.
Na Politechnice Krakowskiej początkowo zajmował się mikrobiologią wód powierzchniowych, gleby oraz mikrobiologią powietrza. Z czasem w badaniach podjął problematykę występowania i wodnopochodnej transmisji pasożytniczych pierwotniaków jelitowych z rodzaju Cryptosporidium. Wieloletnie prace, prowadzące do opracowania molekularnych metod detekcji tych pierwotniaków w wodach powierzchniowych oraz w wodzie uzdatnionej, a także wieloletnie badania wód powierzchniowych w Krakowie i jego okolicach pozwoliły mu na przygotowanie i opublikowanie pracy monograficznej, która wraz z dorobkiem naukowym stanowiła osiągnięcie naukowe zwieńczone nadaniem stopnia doktora habilitowanego. Ma na swoim koncie także prace dotyczące emisji bioaerozoli przez małe i średnie oczyszczalnie ścieków oraz studia nad bioróżnorodnością biocenozy osadu czynnego.
Do tej pory uczestniczył w 16 projektach badawczych, kierował 9 z nich. W dorobku ma — jako autor lub współautor — 34 publikacje, w tym 5 prac monograficznych i 29 doniesień konferencyjnych. Wygłaszał wykłady na konferencjach międzynarodowych i krajowych.
Jako nauczyciel akademicki prowadzi wykłady, ćwiczenia audytoryjne oraz laboratoryjne dla studentów Wydziału Inżynierii Środowiska i Energetyki PK. Katalog prowadzonych kursów obejmuje praktycznie wszystkie adresowane do przyszłych inżynierów przedmioty biologiczne: biologię, ekologię, biochemię i toksykologię, biotechnologię, hydrobiologię techniczną. Ponadto jest promotorem prac dyplomowych — magisterskich i inżynierskich. Został uhonorowany tytułem Wykładowcy Roku (2012 r.) i najwyżej ocenionym dydaktykiem WIŚ PK (2014 r.). W latach 2020– 2021 był członkiem Wydziałowej Komisji Dydaktycznej, zajmującej się tworzeniem nowych kierunków studiów. Jego osiągnięciem pozostaje zorganizowanie w 2009 r. na mocy porozumienia między PK i PWSW w Przemyślu, pracowni biologiczno-biochemicznej w Kolegium Nauk Technicznych tej uczelni.
Jest laureatem Nagrody Rektora PK — za osiągnięcia naukowe (2013 r.) i za osiągnięcia organizacyjne (2023 r.). Był członkiem Polskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą.
Jest rzymskim katolikiem, szczęśliwym mężem i ojcem — ma syna i córkę. Nadmiar gotówki wydaje na modele kolejowe, a wolne chwile spędza w domowej modelarni kolejowej lub na górskich szlakach.