Pracuje w Katedrze Automatyki i Informatyki na Wydziale Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej Politechniki Krakowskiej.
Urodził się w 1969 r. w Kańczudze (województwo podkarpackie). Jest absolwentem Technikum Elektronicznego im. prof. Janusza Groszkowskiego w Przemyślu (klasa o profilu: elektroniczna i elektryczna automatyka przemysłowa).
W latach 1989–1994 studiował na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Śląskiej, na kierunku automatyka i robotyka. W 1994 r. obronił na Politechnice Śląskiej pod kierunkiem prof. dr. hab. inż. Jana Kaźmierczaka pracę magisterską pt. „Niezawodnościowy model złożonego obiektu technicznego na przykładzie turbozespołu 200 MW”. W tym samym roku podjął pracę na stanowisku asystenta w Katedrze Podstaw Konstrukcji Maszyn Politechniki Śląskiej.
W 1995 r. otrzymał trzyletnie stypendium doktoranckie na Wydziale Mechanicznym Uniwersytetu Strathclyde (University of Strathclyde) w Glasgow, w Wielkiej Brytanii. Pracę doktorską pt. „The vibratory response of mechanical systems utilizing non-linear viscoelastic-plastic materials” w dziedzinie zastosowań materiałów inteligentnych (ciecze elektroreologiczne) obronił w maju 1998 r., a w 1999 r. decyzją Rady Uczelni Uniwersytetu Strathclyde otrzymał stopień doktora nauk technicznych (PhD).
Po zakończeniu studiów doktoranckich, w 1998 r. kontynuował pracę na stanowisku asystenta w Katedrze Podstaw Konstrukcji Maszyn Politechniki Śląskiej, a w 1999 r. został zatrudniony przez Delphi Automotive Systems Poland w Centrum Technicznym w Krakowie, w Dziale Projektowania Amortyzatorów. W latach 1999–2000 przebywał na stażu w zagranicznych ośrodkach firmy w Dayton (Ohio, USA) oraz w Centrum Technicznym Delphi w Paryżu, gdzie zdobywał doświadczenie z zakresu projektowania i modelowania konwencjonalnych hydraulicznych amortyzatorów samochodowych i amortyzatorów semiaktywnych z cieczą magnetoreologiczną (system MagneRide). W 2004 r. otrzymał zespołową nagrodę dyrektora Centrum Innowacji Delphi za wdrożenie systemu MagneRide w firmie Ferrari.
W 2013 r. Rada Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki Akademii Górniczo-Hutniczej na podstawie dorobku naukowego i monografii pt. „Magnetorheological Shock Absorbers — Automotive Context” — nadała mu stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie mechanika i budowa maszyn. Tytuł profesora nauk technicznych w dyscyplinie inżynieria mechaniczna nadał mu prezydent RP postanowieniem z dnia 18 marca 2024 r.
Z Politechniką Krakowską związał się w 2014 r., podejmując pracę w ówczesnej Katedrze Automatyki i Technik Informacyjnych na Wydziale Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej. Pracował początkowo na stanowisku adiunkta, w 2017 r. objął etat profesora uczelni, a w 2024 r. — profesora.
Jego zainteresowania naukowe dotyczą motoryzacji (zawieszenia samochodowe) i technologii materiałów inteligentnych (ciecze i elastomery elektro- i magnetoaktywne).
Był kierownikiem grantu badawczego z ramienia Politechniki Krakowskiej oraz wykonawcą 4 projektów badawczych, finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki i Narodowe Centrum Badań i Rozwoju.
Współpracuje z naukowcami z Czech, Portugalii, Hiszpanii, Chin, USA i Niemiec. Wyniki prowadzonych przez siebie badań prezentuje regularnie na konferencjach naukowych w kraju i za granicą.
W dorobku ma — jako autor lub współautor — ponad 60 publikacji naukowych, 6 patentów międzynarodowych, zgłoszenia patentowe. Jest współautorem książki pt. „Insight into Magnetorheological Shock Absorbers” (Springer International Publishing 2015). Książka ta zajmuje się zachowaniem płynów magnetoreologicznych (MR) w teorii i w praktyce, w szczególności modelowaniem i zastosowaniami amortyzatorów MR. Jest to jedna z niewielu pozycji na rynku międzynarodowym tak kompleksowo opisujących technologię cieczy MR w zastosowaniach związanych z szeroko pojętym obszarem redukcji drgań, począwszy od omówienia składu i własności cieczy MR, stosowanych modeli matematycznych, po konstrukcję urządzeń i układów regulacji.
Był laureatem nagrody zespołowej rektora PK za osiągnięcia naukowe (2016 r.) i organizacyjne (2023 r.).
Jako nauczyciel akademicki prowadzi zajęcia dydaktyczne na kierunku elektrotechnika i automatyka. Jest promotorem prac magisterskich, prac inżynierskich. Wypromował jednego doktora. Obecnie prowadzi 5 doktorantów w dyscyplinach: inżynieria mechaniczna oraz automatyka, elektrotechnika, elektronika i technologie kosmiczne.
Jest członkiem komitetów naukowych konferencji zagranicznych, m.in. ACTUATOR — International Conference on New Actuator Systems and Applications (Niemcy; od 2016 r.), ICCC — International Carpathian Control Conference (od 2017 r.). Należy do: Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej (Oddział w Krakowie) oraz International Federation for the Promotion of Mechanism and Machine Science (IFToMM) — przewodniczy Sekcji Niezawodności.
Jest żonaty i ma dwie dorosłe córki. Miłośnik motoryzacji i kinoman, pasjonuje się historią wojen krzyżowych.