Jest pracownikiem Katedry Inżynierii i Automatyzacji Produkcji na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej.
Z pochodzenia jest Irańczykiem. Urodził się w Babolsar. Studia inżynierskie na kierunku wytwarzanie i produkcja odbył na Uniwersytecie Mazandaran, z siedzibą w Babolsar (2004–2009), a studia magisterskie — na Uniwersytecie Technicznym w Babol (2009–2012). W latach 2015–2019 był słuchaczem studiów doktoranckich na Uniwersytecie w Kaszanie. Zakończył je obroną pracy doktorskiej pt. „Analityczne i eksperymentalne badania naprężeń szczątkowych w procesie nagniatania wspomaganego ultradźwiękami”. W 2018 r. odbył staż doktorski na Politechnice w Mediolanie, we Włoszech, a staż podoktorski (2019-2021) realizował na Uniwersytecie Shandong w Jinan, w Chinach (pracownik naukowy ze stopniem doktora). Od 2021 r. związany z Politechniką Krakowską, początkowo jako stypendysta NAWA, następnie adiunkt Wydziału Mechanicznego PK.
W październiku 2025 r. na podstawie decyzji Rady Naukowej Wydziału Mechanicznego PK uzyskał stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie inżynieria mechaniczna. Osiągnięciem wskazanym we wniosku habilitacyjnym był cykl publikacji dotyczących modelowania matematycznego trwałości zmęczeniowej, integralności powierzchni i deformacji elementów wykonanych z materiałów trudnoobrabialnych. Analizy teoretyczne i badania eksperymentalne nad nagniataniem i obróbką materiałów lotniczych, przedstawione w tych pracach, wniosły istotny wkład w rozwój inżynierii mechanicznej. Jako nauczyciel akademicki prowadził kursy dla studentów studiów pierwszego i drugiego stopnia na Politechnice Krakowskiej i na Uniwersytecie w Mazandaran, m.in. dotyczące symulacji i technologii CNC, obróbki skrawaniem, procesów produkcyjnych, metrologii. Był także promotorem pomocniczym prac magisterskich i doktorskich w Iranie, na Uniwersytecie w Babol i na Uniwersytecie Technicznym im. Nasira ad-Dina Tusiego w Teheranie.
W latach 2012–2024 ogłosił — jako autor lub współautor — 61 artykułów naukowych (indeks Hirscha według Google Scholar wynosi 34, a według bazy Scopus — 31). Poza karierą akademicką zdobył doświadczenie przemysłowe, pracując jako inżynier w grupie MAPNA, wiodącej irańskiej firmy, zajmującej się projektowaniem i budową urządzeń mechanicznych, energetycznych, także w branży obronnej prowincji Mazandaran i w Pars Fanavaran Radin. Przez cztery kolejne lata (2021–2024) znajduje się w grupie 2% najczęściej cytowanych naukowców według rankingu Elseviera i Uniwersytetu Stanforda. W roku akademickim 2023/2024 otrzymał Nagrodę Dziekana Wydziału Mechanicznego za osiągnięcia naukowe w grupie pracowników ze stopniem naukowym doktora. Jest laureatem nagrody ministra nauki i szkolnictwa wyższego dla wybitnych młodych naukowców (SMN20) oraz nagrody Polskiej Akademii Nauk w zakresie nauk technicznych. Obecnie przebywa na urlopie bezpłatnym w związku z realizacją projektu Marie Skłodowska-Curie (MSCA) na Politechnice Mediolańskiej.