Jest pracownikiem Katedry Chemii i Technologii Organicznej na Wydziale Inżynierii i Technologii Chemicznej Politechniki Krakowskiej.
Urodził się w 1985 r. w Giżycku, gdzie ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Wojciecha Kętrzyńskiego. W latach 2004–2009 studiował technologię chemiczną na Wydziale Energetyki i Paliw Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Po uzyskaniu tytułu magistra (pracę dotyczącą syntezy i charakterystyki katalizatorów heterogenicznych do procesów deNOx wykonał pod opieką dr hab. Danuty Olszewskiej, prof. AGH) kontynuował kształcenie w latach 2009–2013 w ramach międzynarodowych studiów doktoranckich na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W tym czasie zdobywał doświadczenie naukowe za granicą, odbywając staże na Uniwersytecie w Bath, w Anglii (Wydział Inżynierii Chemicznej), na Uniwersytecie w Caen, we Francji (Laboratorium Badań Spektroskopowych) oraz na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 2013 r. obronił z wyróżnieniem na UJ rozprawę doktorską pt. „Katalityczne wypełnienie strukturalne o zintensyfikowanym transporcie masy do kontroli emisji z silników zasilanych biogazem”. Promotorami jego doktoratu byli: prof. dr hab. Joanna Łojewska i prof. dr hab. inż. Andrzej Kołodziej, prof. PAN. Stopień doktora habilitowanego nauk inżynieryjno-technicznych w dyscyplinie technologia chemiczna uzyskał w 2018 r. decyzją Rady Wydziału Inżynierii i Technologii Chemicznej Politechniki Krakowskiej na podstawie cyklu publikacji pt. „Projektowanie konwertera katalitycznego do usuwania zanieczyszczeń z silników zasilanych biogazem: od centrum aktywnego do wypełnienia strukturalnego reaktora”. Tytuł profesora w dyscyplinie inżynieria chemiczna nadał mu prezydent RP postanowieniem z dnia 24 marca 2025 r.
Z Politechniką Krakowską jest związany od 2013 r. Pracował w Instytucie Chemii i Technologii Organicznej (obecnie Katedra) jako adiunkt, następnie profesor uczelni. Obecnie jest zatrudniony na stanowisku profesora. Na Wydziale Inżynierii i Technologii Chemicznej PK od 2025 r. pełni funkcję prodziekana ds. organizacyjnych.
Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół katalizy heterogenicznej, spektroskopii i mikroskopii, procesów adsorpcji oraz matematycznego modelowania procesów katalitycznych. W pracy badawczej skupia się m.in. na projektowaniu nowoczesnych porowatych materiałów funkcjonalnych do zastosowań medycznych. Prezentuje kompleksowe podejście — od syntezy materiałów, poprzez ich charakterystykę za pomocą technik spektroskopowych i mikroskopowych, aż po ich zastosowanie.
W dorobku ma — jako autor i współautor — ponad 80 publikacji naukowych z tzw. listy A Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Swoje prace ogłaszał m.in. w renomowanych czasopismach naukowych, jak: „Journal of Catalysis”, „Chemical Engineering Journal”, „ACS Applied Materials and Interfaces”, „Catalysis Today” czy „Journal of Raman Spectroscopy”. Jako ekspert Komisji Europejskiej wspiera ją w opracowywaniu polityki badawczo-rozwojowej i proinnowacyjnej UE oraz w realizacji programów UE. Pełni również funkcję eksperta Narodowego Centrum Nauki oraz Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.
Brał udział w realizacji 20 projektów badawczych, kierował 7 z nich. Projekt prowadzony podczas pandemii COVID-19 dotyczył wykorzystania sieci metaloorganicznych (MOF) jako nośników leków, m.in. chlorochiny i akryflawiny. Uzyskane kompozyty wykazywały niską cytotoksyczność oraz wysoką aktywność przeciwwirusową, co czyniło je potencjalnie przydatnymi w zastosowaniach klinicznych. Wraz z zespołem prowadził także badania nad możliwością wykorzystania MOF do budowy sztucznej nerki, a uzyskane materiały charakteryzowały się wysoką zdolnością sorpcyjną i bezpieczeństwem biologicznym.
W międzynarodowym zespole badaczy uczestniczył w unikatowych pracach nad wykorzystaniem ultradźwięków w syntezie nowych porowatych struktur. W rezultacie otrzymano nową, wcześniej nieopisaną w literaturze sieć metaloorganiczną — była to pierwsza tego typu struktura uzyskana na Politechnice Krakowskiej i jedna z nielicznych, które powstały w Polsce. Szczegółowe badania prowadzone były w szwajcarskim centrum promieniowania synchrotronowego (SLS-PSI) w Villigen.
Obecnie kieruje projektem badawczym, finansowanym przez Narodowe Centrum Nauki i zatytułowanym „Nowoczesne materiały oparte o sieci metaloorganiczne do usuwania substancji psychoaktywnych — synteza, charakterystyka chemiczna, toksyczność i efektywność w badaniach in vitro i in vivo”. W ramach projektu zaproponowana została innowacyjna metoda eliminacji narkotyków z organizmu za pomocą MOF jako adsorbenta. Jak dotąd jest to jedyna taka metoda na świecie oparta na wykorzystaniu zaawansowanych materiałów nieorganicznych. Badania są prowadzone we współpracy z Uniwersytetem Medycznym w Lublinie i oparte na modelach biologicznych in vivo.
Współpracuje z ośrodkami naukowymi w kraju i za granicą, m.in.: z Uniwersytetem Jagiellońskim, Akademią Górniczo-Hutniczą, Instytutem Inżynierii Chemicznej PAN w Gliwicach, Uniwersytetem Medycznym w Lublinie oraz Uniwersytetem w Grenadzie. Wykonywał również prace na zlecenie zakładów przemysłowych takich jak Synthos SA.
Dla studentów prowadzi zajęcia w języku polskim i angielskim, m.in. z przedmiotów: spektroskopowe metody badania katalizatorów, podstawy technologii chemicznej, terminologia anglojęzyczna, surowce i procesy organiczne. Opiekuje się Studenckim Kołem Naukowym „Katalizatory Nowej Generacji”, wspierając rozwój młodych naukowców. Wypromował 10 magistrów inżynierów i 8 inżynierów. Był promotorem jednej rozprawy doktorskiej, uczestniczył w 4 przewodach habilitacyjnych i recenzował 7 prac doktorskich.
Za osiągnięcia naukowe był wielokrotnie wyróżniany: otrzymał stypendium ministra nauki i szkolnictwa wyższego oraz nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (START) oraz rektorów Politechniki Krakowskiej i Uniwersytetu Jagiellońskiego.