Pracownicy: dr hab. inż. Bernard Twaróg

Urodził się 14 września 1963 r. w Tarnowie. Tam też ukończył Technikum Mechaniczne im. Pawła Findera. Studiował budownictwo wodne na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej (obecnie: Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki) Politechniki Krakowskiej. Pracę magisterską pt. „Symulacyjny model elektrowni Solina-Myczkowce” napisał pod kierunkiem dr. inż. Wojciecha Indyka i obronił w 1989 r. Kontynuacją pracy był wdrożony system wspomagania decyzji w Zespole Elektrowni Wodnych Solina-Myczkowce, funkcjonujący na kaskadzie zbiorników energetycznych w latach 1989–2009. Kolejne stopnie naukowe uzyskał również na Politechnice Krakowskiej. W 2002 r. z wyróżnieniem obronił doktorat pt. „Optymalna ochrona przed powodzią z uwzględnieniem ryzyka” (promotor: prof. dr hab. inż. Henryk Słota). Stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych, w dyscyplinie inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, otrzymał 25 lutego 2026 r. Osiągnięciem naukowym, stanowiącym podstawę nadania stopnia, był cykl artykułów pt. „Entropia informacyjna Shannona jako miara złożoności i niepewności parametrów klimatycznych temperatury i opadów”.

Pracę w Instytucie Inżynierii i Gospodarki Wodnej PK podjął w 1989 r., jeszcze jako student. Do 2006 r. pracował w Zakładzie Gospodarki Wodnej tego instytutu, pod kierownictwem prof. Henryka Słoty. Początkowo był zatrudniony na etacie asystenta, następnie został adiunktem. W Instytucie Inżynierii i Gospodarki Wodnej PK pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. naukowo-badawczych (2009–2010) i ds. naukowych (2010–2012). Był też kierownikiem Zakładu Budownictwa Wodnego (2015–2016).

W latach 1999–2001 pełnił funkcję konsultanta Banku Światowego w ramach Narodowego Programu Odbudowy i Modernizacji, w projekcie likwidacji skutków powodzi. Następnie, w latach 2002–2003 był zastępcą dyrektora ds. zasobów wodnych w Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej w Krakowie — odpowiadał za wdrażanie prawa wodnego i dyrektywy wodnej Unii Europejskiej, sprawował nadzór nad realizacją kontraktów finansowanych przez Bank Światowy i UE. Był kierownikiem projektu „Politechnika Krakowska dla Małych i Średnich Przedsiębiorstw”, współfinansowanego ze środków UE (2011–2013).

W pracy naukowej koncentruje się na zastosowaniu metod optymalizacji w gospodarce wodnej i hydroenergetyce, modelowaniu procesów hydrologicznych i hydraulicznych oraz wykorzystaniu metod numerycznych, probabilistycznych i metody Monte Carlo w inżynierii środowiska. Jest ekspertem w zakresie hydrotechniki, hydroenergetyki oraz gospodarki wodnej. Wprowadził autorską definicję polaryzacji w kontekście ekstremalizacji zjawisk klimatycznych oraz opracował miary i narzędzia służące jej ilościowej ocenie. Wyniki tych badań mają istotne znaczenie dla bezpieczeństwa społeczeństwa, gospodarki i rolnictwa. Obecnie prowadzi badania nad zastosowaniem entropii informacyjnej w ocenie bezpieczeństwa obiektów infrastruktury krytycznej oraz nad prognozowaniem zdarzeń ekstremalnych z wykorzystaniem równania Fokkera-Plancka.

W dorobku ma ponad 100 publikacji naukowych, w tym po­nad 80 samodzielnych. Jest autorem monografii „Selected Monte Carlo Methods in Water Management”. Wyniki swoich badań prezentował na kilkudziesięciu konferencjach krajowych oraz międzynarodowych, m.in. w Singapurze, Kanadzie, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Zrealizował 10 projektów naukowych (2 był pomysłodawcą i kierownikiem, 8 — współwykonawcą). Współpracuje jako recenzent naukowy z wydawnictwami Springer Nature oraz MDPI.

Jest autorem i współautorem 60 projektów badawczych oraz ekspertyz dla administracji rządowej i samorządowej, instytucji naukowych oraz przedsiębiorstw. W ostatnich latach realizował zaawansowane projekty z zastosowaniem modelowania numerycznego (np.: modelowanie skutków katastrofy największego w Europie składowiska poflotacyjnego, analiza systemu komór połączeniowych warszawskich kolektorów wiślanych oraz weryfikacja stopnia wodnego Siarzewo).

Szczególne miejsce w jego działalności zajmuje studencki ruch naukowy. Pełnił funkcję pełnomocnika dziekana ds. ruchu naukowego studentów (1992–2003 oraz 2016– 2025), a od 1998 r. jest opiekunem Studenckiego Koła Naukowego „Gospodarka Wodna” (obecnie jako SKN „Inżynierii Środowiska”).

Był promotorem ponad 120 studenckich prac dyplomowych oraz opiekunem naukowym ponad 40 prac prezentowanych w ramach sesji kół naukowych. Od 2003 r. we współpracy z uczelniami z Frankfurtu nad Menem, Drezna, Darmstadt, Kaiserslautern oraz Belgradu współorganizuje międzynarodowe praktyki studenckie w Kurozwękach. Projekt został uhonorowany nagrodą niemieckiej Fundacji Prof. Joachima Lenza w 2012 r. i przyczynił się do podpisania bilateralnych umów o współpracy i wymianie akademickiej.

Za działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną był nagradzany przez rektora PK (w latach: 2007, 2016, 2018 i 2023). Uhonorowany: medalem „Za Wybitne Zasługi dla Tarnowskiego Klubu Sportowego »Kyokushin Karate«” (2007; w latach 1989–1990 był prezesem TKKF TKS „Kyokushin Karate”), Honorową i Złotą Odznaką PK (2009; 2016).

Jest członkiem: Europejskiego Stowarzyszenia Ekonomistów Środowiska i Zasobów Naturalnych, Stowarzyszenia Hydrologów Polskich, Sekcji Budowli Hydrotechnicznych przy Polskiej Akademii Nauk oraz The International Association for Hydro-Environment Engineering.

Żonaty, ma dwóch synów oraz troje wnucząt. Interesuje się matematyką, fizyką, programowaniem komputerów. Pływa, jeździ na nartach i uprawia sztuki walki.