Krzysztof Kluszczyński Profesorem Honorowym Politechniki Opolskiej

Prof. Krzysztof Kluszczyński, pracownik naukowy i wykładowca Wydziału Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej Politechniki Krakowskiej, został wyróżniony tytułem Profesora Honorowego Politechniki Opolskiej. Ceremonia odbyła się 18 marca, podczas uroczystości z okazji jubileuszu 60-lecia Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki PO.

Nadanie godności zwieńczyło kilka dekad współpracy prof. Krzysztofa Kluszczyńskiego ze społecznością akademicką i stanowiło wyraz uznania dla jego wkładu w kształtowanie tożsamości uczelni. Decyzję o przyznaniu tytułu podjął Senat Politechniki Opolskiej 29 października 2025 r.

Prorektor Politechniki Opolskiej prof. Krzysztof Boczar w mowie wygłoszonej z tej okazji przypomniał, że nowy Profesor Honorowy jest wybitnym autorytetem naukowym w dziedzinie elektrotechniki i automatyki, specjalistą w zakresie maszyn elektrycznych i mechatroniki oraz prekursorem infotroniki, a jego droga życiowa i naukowa stanowi modelowy przykład integrowania dyscyplin, środowisk i pokoleń. Podkreślił, że związki prof. Krzysztofa Kluszczyńskiego z PO miały charakter merytoryczny, jak i środowiskotwórczy. Będąc recenzentem rozpraw doktorskich i habilitacyjnych, a także opiniodawcą w postępowaniach profesorskich przyczynił się do rozwoju badań naukowych, kształcenia kadr oraz integracji uczelni z ogólnopolską wspólnotą akademicką. Współorganizował wiele wydarzeń naukowych, odbywających się na Politechnice Opolskiej, dopingując do udziału w Międzynarodowych Warsztatach Doktoranckich, Sympozjach PPEEm, Beskidzkich Seminariach Elektryków, konferencjach, również do działań w strukturach Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej. Dziękując za wkład w rozwój uczelni, prorektor K. Boczar przyznał, że prof. Kluszczyński dzięki swym niezwykłym pasjom naukowym i artystycznym wciąż uczy, jak być lepszym inżynierem i człowiekiem.

Treść dyplomu, informującego o zaszczycie, odczytał prof. Krzysztof Malik. Dyplom wręczył rektor PO dr hab. inż. Marcin Lorenc, który złożył prof. Klusz­czyńskiemu także gratulacje w imieniu wspólnoty akademickiej swojej uczelni. W imieniu pracowników Politechniki Krakowskiej wyrazy uznania przekazał rektor prof. Andrzej Szarata, a w imieniu Politechniki Śląskiej, Almae Matris Krzysztofa Kluszczyńskiego, przekazała je prorektor prof. Bożena Skołud.

Głos zabrał także sam wyróżniony. Wyraził wdzięczność i radość z faktu włączenia w poczet opolskiej profesury, do grona, w którym odnalazł swoich Mentorów. Są wśród nich: profesor i dziekan Antoni Plamitzer (autor cieszącego się do dziś niesłabnącą popularnością podręcznika „Maszyny elektryczne”); profesor, dziekan i rektor Piotr Wach, który zaraził go miłością do wyż­szych harmonicznych pola magnetycznego w maszynach indukcyjnych oraz profesor i dziekan Jerzy Hickiewicz, który z respektu dla przeszłości i tradycji uczynił wartość najwyższą.

Obchodzącym jubileusz władzom i pracownikom Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki PO prof. Kluszczyński złożył gratulacje i życzenia, okraszone muzyczną dedykacją. Wykonał dwa Preludia: c-moll oraz A-dur Fryderyka Chopina, wywołując wiele wzruszeń u gości licznie zgromadzonych w Auli Zespołu Dydaktycznego „Łącznik” PO, przy ulicy Mikołajczyka 16.

Prof. Krzysztofowi Kluszczyńskiemu w uroczystości to­warzyszyła małżonka, Teresa Kluszczyńska oraz córka i wnuczki. W skład delegacji PK weszli rektor prof. Andrzej Szarata i prorektor dr inż. Marek Bauer, kierownicy katedr WIEiK PK, pracownicy uczelni. W obchodach jubileuszu WEAiI wzięli udział przedstawiciele władz wojewódzkich, samorządowych i miasta Opola. Licznie reprezentowane było środowisko uczelni technicznych, ale też artystyczne, prawnicze, medyczne, obecni byli członkowie Komitetu Elektrotechniki PAN, PTETiS i SEP oraz PZAF.

Tego dnia prof. Krzysztof Kluszczyński wystąpił z wykładem. Była to barwna opowieść o historii elektryczności, przepleciona wykonanymi popisowo przez prelegenta kompozycjami na fortepian.

Krzysztof Kluszczyński urodził się w 1950 r. w Brzesz­czach. Jest absolwentem III Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Katowicach; otrzymał też wykształcenie muzyczne — w 1968 r. w Państwowej Szkole Muzycznej im. Mieczysława Karłowicza II st. w Katowicach uzyskał dyplom w klasie fortepianu. Studia ukończył na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach (kierunek elektrotechnika, specjalność: maszyny i urządzenia elektryczne) w 1973 r. Na tej uczelni obronił w 1978 r. pracę doktorską „Uogólnienie transformacji dwuosiowej i jej zastosowanie do analizy niesymetrycznych maszyn elektrycznych, a w szczegól­ności jednofazowego silnika z kondensatorem pracy o uzwojeniach stojana typu T”, a w 1986 r. — na podstawie monografii „Momenty pasożytnicze w maszynach asynchronicznych” (nagroda ministra nauki i szkolnictwa wyższego) — uzyskał stopień doktora habilitowanego. Rozwinięciem badań była książka „Momenty pasożytnicze w indukcyjnych silnikach klatkowych”, do­ceniona nagrodą zespołową ministra edukacji narodo­we, jak i w środowisku przemysłu. Tytuł profesora nauk technicznych otrzymał w 1996 r.

W latach 1973–2017 był związany z Politechniką Śląską. W latach 1980–1981 był zastępcą dyrektora Instytutu Maszyn i Urządzeń Elektrycznych, w latach 1990–1993 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Elektrycznego. W 1999 r. utworzył Zakład Mechatroniki, który w 2006 r. został przekształcony w kierowaną przez niego Katedrę Mechatroniki. Był też współzałożycielem i pierwszym rektorem Wyższej Szkoły Mechatroniki w Katowicach w latach 2005–2007. W październiku 2017 r. objął stanowisko profesora zwyczajnego na Politechnice Krakowskiej. Na Wydziale Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej PK został dyrektorem Instytutu Automatyki i Trakcji Elektrycznej. Był prekursorem nowego kierunku badań i kształcenia — infotroniki.

W dorobku ma — jako autor lub współautor — 6 monografii, 600 artykułów i referatów, opublikowanych w czasopismach naukowych i w materiałach konferencyjnych; a także 200 publikacji dydaktycznych i popularnonaukowych. Był recenzentem w 30 postępowaniach habilitacyjnych i profesorskich oraz recenzentem ponad 50 rozpraw doktorskich.

Wypromował 16 doktorów, obecnie jest opiekunem 5 doktorantów. Organizował Międzynarodowe Warsztaty Doktoranckie (1999–2013); letnie szkoły naukowe, Międzynarodowe Seminaria Naukowe na pokładzie żaglowca „Dar Młodzieży” (z Akademią Morską w Gdyni) itp.

Pełnił funkcje eksperta, recenzenta: Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Ministerstwa Edukacji Narodowej, Państwowej Komisji Akredytacyjnej (kierunek: elektrotechnika), Konferencji Akademickich Uczelni Technicznych (KAUT), Fundacji Nauki Polskiej. Był delegatem w International Electrotechnical Commission — IEC (uczestniczył w pracach Technical Committee nr 2 oraz Working Group nr 12 — TC2), członkiem Polskiego Komitetu Normalizacyjnego (w Komisji Problemowej nr 56 ds. Maszyn Elektrycznych Wirujących), rzeczoznawcą Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa w zakresie elektryfikacji i automatyzacji kopalń.

Od 2002 r. zasiada w Komitecie Elektrotechniki PAN. Uczestniczył w pracach Polskiego Komitetu Teorii Maszyn i Mechanizmów przy Komitecie Budowy Ma­szyn PAN oraz Sekcji Mikroelektroniki przy Komitecie Elektroniki i Telekomunikacji PAN. Był uczestnikiem oraz liderem sieci i programów współpracy akademickiej, m.in. UNESCO Centre for Engineering Education (UICEE), CEEPUS, REM oraz projektów TEMPUS-MEDA.

Od wielu lat kieruje Polskim Towarzystwem Elektrotechniki Teoretycznej. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Za­stosowań Elektromagnetyzmu, International Compumag Society (członek założyciel) oraz Stowarzyszenia Elektryków Polskich. Współpracuje z IEEE, IET, Deutsche Gesellschaft für Mechatronik, Danish Association of Mechatronics, ICAM Grande Ecoles, Gottlob Frege Centre.

Odznaczony: Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi (1994 r.; 1998 r.); Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2006 r.), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2012 r.). W 2015 r. otrzymał tytuł doctora honoris causa Politechniki Świętokrzyskiej.

Jego pasją obok muzyki są turystyka i sztuka.

■ |K.T.|