Pracownicy: doktor habilitowany Przemysław Młynarczyk

Przemysław Młynarczyk

Jest pracownikiem Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej.

Pochodzi z niewielkiej miejscowości Książenice, w województwie śląskim. Urodził się w 1986 r. w Knurowie.
W 2005 r. ukończył I Liceum Profilowane w Rybniku.
Tytuł inżyniera zdobył w 2010 r. na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Śląskiej, na kierunku automatyka i robotyka. Następnie podjął pracę zawodową, głównie na stanowisku inżyniera konstruktora, w firmach takich, jak: PKiMSA Carboautomatyka SA (Tychy), BWI Poland Technologies Sp. z o.o. (Kraków) czy Tenneco Automotive Polska (Rybnik), częściowo łącząc ją ze studiami. Tytuł magistra uzyskał w 2012 r. na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej, na kierunku mechanika i budowa maszyn (specjalność: zastosowanie informatyki w budowie maszyn). Pracę magisterską pt. „Projekt i analiza przedniego skrzydła bolidu Formuły 1 z wykorzystaniem systemu Ansys Fluent” wykonał pod kierunkiem dr. inż. Mariusza Domagały.

W 2012 r. rozpoczął studia doktoranckie. Pracę doktorską pt. „Wpływ dyszy na tłumienie pulsacji ciśnienia w instalacji sprężarki wyporowej” obronił w 2016 r. Promotorem jego doktoratu był prof. dr hab. inż. Piotr Cyklis. Stopień naukowy doktora habilitowanego nauk inżynieryjno-technicznych w dyscyplinie inżynieria mechaniczna uzyskał 16 lipca 2025 r. Wskazanym w postępowaniu habilitacyjnym osiągnięciem był cykl powiązanych tematycznie artykułów pt. „Badania eksperymentalne i modelowanie numeryczne innowacyjnych metod tłumienia pulsacji ciśnienia i wibracji rurociągów, występujących w instalacjach sprężarek wyporowych”.

W 2013 r. został zatrudniony na stanowisku asystenta w Laboratorium Termodynamiki i Pomiarów Maszyn Cieplnych, w Instytucie Inżynierii Cieplnej i Procesowej na Wydziale Mechanicznym PK (obecnie Katedra Inżynierii Cieplnej i Procesowej). W 2017 r. objął etat adiunkta.
Tematyka jego prac naukowo-badawczych dotyczy głównie nowych metod tłumienia pulsacji ciśnienia oraz drgań rurociągów w instalacjach sprężarkowych. Specjalizuje się również w wykorzystaniu inżynierskich narzędzi symulacyjnych (oprogramowanie CAD, CFD, FEA, DEM) do rozwiązywania problemów związanych ze zjawiskami przepływowymi, cieplnymi, wytrzymałościowymi oraz dotyczących zachowania substancji sypkich.
Środki finansowe na swoje prace badawcze zdobywał w różnych konkursach: w 2019 r. w ramach działania MINIATURA uzyskał 16 417 złotych, w ramach programu Inkubator Innowacyjności 2.0 — 48 tys. złotych. W XI edycji konkursu LIDER w 2020 r. otrzymał od Narodowego Centrum Badań
i Rozwoju prestiżowy grant w kwocie 1,5 mln złotych, dzięki czemu sfinansował prace badawcze w projekcie „Nowe technologie
oscylatorowego tłumienia pulsacji ciśnienia i wibracji rurociągów w instalacjach sprężarkowych z wykorzystaniem elementów wytworzonych przy użyciu technik druku 3D”. Efektem projektu było m.in. rozwinięcie prototypu wynalazku do tłumienia pulsacji ciśnienia i wibracji rurociągów
(obecnie poziom gotowości technologicznej TRL 7).

W dorobku ma — jako autor i współautor — 37 publikacji, głównie są to artykuły, zamieszczone na łamach czasopism naukowych i w materiałach konferencji naukowych. Jest autorem 5 patentów oraz 4 kolejnych wniosków patentowych.

W latach 2015–2020 prowadził prace rozwojowe dotyczące układu chłodzenia kamery neutronowej, projektowanej dla reaktora fuzji jądrowej ITER (ang. International Thermonuclear Experimental Reactor — Międzynarodowy Eksperymentalny
Reaktor Termonuklearny). Prace realizowane były we współpracy z Instytutem Fizyki Jądrowej im. Henryka Niewodniczańskiego PAN oraz ENEA Frascati Research Center (we Włoszech) w ramach projektu „Fusion for Energy”.

W latach 2021–2022 był zatrudniony (na stanowisku post-doc) w Katedrze Robotyki i Mechatroniki na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Robotyki Akademii Górniczo-Hutniczej jako członek zespołu, który zajmował się projektem poświęconym wydobyciu regolitu na powierzchni Księżyca
w warunkach obniżonej grawitacji. Od 2021 r. górnictwo kosmiczne stało się drugim ważnym polem jego działalności naukowej. Zainicjował i koordynuje współpracę pomiędzy Politechniką Krakowską a Centrum Badań Kosmicznych PAN w Warszawie. W ostatnich latach zaangażowany jest
w badania związane z rozwojem modeli DEM (ang. Discrete Element Method — modelowanie dyskretne cząsteczek), symulujących
zjawiska zachodzące pomiędzy analogami regolitu księżycowego a elementami maszyn wydobywczych.

Współpracował z przedsiębiorstwami w kraju i za granicą. Prace badawczo-rozwojowe i ekspertyzy wykonywał m.in. dla PGNiG SA, Gaz-System SA i Fakro Sp. z o.o.

Wyniki swych prac badawczych przedstawił na 25 konferencjach, głównie zagranicznych. W 2022 r. odbył 3-miesięczny staż dydaktyczny na Wydziale Inżynierii Przemysłowej Uniwersytetu w Trydencie (Włochy).

Prowadzi zajęcia dydaktyczne dla studentów, głównie z termodynamiki technicznej. Był opiekunem Studenckiego Koła Naukowego Numerycznego Modelowania Przepływów oraz opiekunem 2 studenckich projektów, które uzyskały finansowanie w ramach konkursów FutureLab PK.
Wypromował 5 inżynierów i 15 magistrów. Pełnił również funkcję promotora pomocniczego w jednym zakończonym przewodzie doktorskim. Obecnie pełni tę funkcję w odniesieniu do trzech doktorantów.

Za swoją aktywność naukową został wyróżniony nagrodą „Lider” Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej (2019 r.). Otrzymał Nagrodę Rektora Politechniki Krakowskiej za osiągnięcia naukowe (2024 r.).

Jak sam mówi, nauka to nie tylko praca, ale również hobby. Wiele inspiracji czerpie wprost z życia, ze swoich pasji
i zainteresowań, jak podróże czy astronomia. Jego dewiza zawodowa brzmi: „Planując, patrz poza horyzont, działając — patrz pod nogi”. Prywatnie: szczęśliwy mąż i ojciec.

Przewijanie do góry