Rekrutacja

  Na początku września zakończono rekrutację na I rok studiów. Po raz pierwszy od lat na naszej uczelni o jedno miejsce starało się (średnio) ponad 3 osoby. W sumie na I rok studiów dziennych spośród 6741 starających się zakwalifikowano 2505 osób. Studia podjęło 2251 osób, z czego: na Wydziale Architektury - 185 (832 kandydatów), na Wydziale Fizyki Technicznej i Modelowania Komputerowego - 131 (486), na Wydziale Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej - 206 (1307), na Wydziale Inżynierii i Technologii Chemicznej - 209 (468), na Wydziale Inżynierii Lądowej - 523 (1548), na Wydziale Inżynierii Środowiska - 439 (901), na Wydziale Mechanicznym - 570 (1199). Na studiach wieczorowych naukę na I roku podejmie 1337 osób, a na wieczorowych - 173 osoby. Rok akademicki 2003/04 na wszystkich rodzajach studiów rozpocznie 18 250 studentów (dzienne - 11 600, wieczorowe - 450, zaoczne - 6200).
(eb)

  "Krynica 2003"

  Podczas odbywającej się w Krynicy od 14 do 19 września br. XLIX Konferencji Naukowej Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN i Komitetu Nauki PZITB "Krynica 2003" prestiżową nagrodę im. Stefana Bryły za rok 2003 otrzymał dr hab. inż. Krzysztof Stypuła - pracownik naukowy Instytutu Mechaniki Budowli WIL PK. Nagroda została przyznana za prace dotyczące diagnostyki dynamicznej budowli, wykorzystane przy ocenie wpływów drgań komunikacyjnych.
Dr hab. inż. K. Stypuła zajmuje się badaniami i oceną wpływu drgań na budynki i na ludzi przebywających w budynkach. Prace te (80 publikacji naukowych, 60 opracowań i ekspertyz) dotyczą głównie wpływów dynamicznych wywołanych: wbijaniem pali fundamentowych i ścianek szczelnych, komunikacją powierzchniową (samochody, tramwaje, pociągi), przejazdami pociągów metra w tunelach, odstrzałami w kamieniołomach, pracą maszyn i urządzeń, a także działaniami sejsmicznymi. Dr hab. inż. Krzysztof Stypuła jest m.in. współautorem obliczeń sejsmicznych do projektu metra w Algierze (zrealizowanego przez polskie firmy), obliczeń dynamicznych do projektu dworca kolejowego wybudowanego w Częstochowie oraz wytycznych projektowania metra w Warszawie. Wspólnie z prof. zw. dr. hab. inż. Romanem Ciesielskim pełni nadzór nad zagadnieniami wpływów dynamicznych w metrze warszawskim od początku jego budowy. W bieżącym roku otrzymał także nagrodę indywidualną ministra infrastruktury za pracę habilitacyjną, opublikowaną w 2001 r. w formie monografii pt. Drgania mechaniczne wywołane eksplozją metra płytkiego i ich wpływ na budynki.

Janusz Kawecki

 

  Wystawa na Słowacji

  Muzeum Mennicy i Medalierstwa w Kremnicy na Słowacji, gdzie od ponad 700 lat nieprzerwanie działa mennica, gościło profesora Stefana Dousę z Wydziału Architektury PK. W ramach prezentacji sztuki polskiej 18 września br. otwarto tam retrospektywną wystawę ponad 300 prac profesora pt. RzeĽba - medalierstwo - rysunki.
(eb)

  Centrum Transferu Technologii

  Nawiązanie kontaktu z partnerem zagranicznym to być może pierwszy krok do intensyfikacji działalności gospodarczo-naukowej polskich placówek i przedsiębiorstw.
  25 września br. na terenie campusu Politechniki Krakowskiej (sala "Kotłownia") odbyło się 5. Polsko-Niemieckie Spotkanie Współpracy dla przedsiębiorstw innowacyjnych, jednostek badawczych i usługodawców technicznych. Za organizację spotkań odpowiedzialne były: po stronie polskiej - Centrum Transferu Technologii Politechniki Krakowskiej oraz po stronie niemieckiej - Bruecke-Osteuropa e.V. (niemiecka organizacja wspierająca współpracę ekonomiczno-technologiczną z Europą Wschodnią). Spotkanie wspierali: niemieckie Ministerstwo Gospodarki i Pracy, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP), Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej RP oraz Ośrodek Transferu Innowacji (OTI) przy Politechnice Warszawskiej.
  Uroczystego otwarcia dokonali: prof. dr hab. inż. arch. Aleksander Böhm, prorektor ds. ogólnych PK, dr Maren Klingler - konsul generalny Republiki Niemieckiej w Krakowie, Herrmann Jörissen, radca ministra - przedstawiciel niemieckiego Ministerstwa Gospodarki i Pracy, Dariusz Szewczyk, zastępca prezesa Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. W uroczystym otwarciu konferencji uczestniczyli również: Jan Calak (Ministerstwo Nauki i Informatyzacji), Helena Korolewska-Mróz (Ośrodek Transferu Innowacji przy Politechnice Warszawskiej) oraz dr Tomasz Maczuga (dyrektor Centrum Transferu Technologii PK).
   Efekt spotkania będzie widoczny dopiero za kilka miesięcy, mamy jednak nadzieję, że zawarte podczas konferencji umowy i zobowiązania zostaną dotrzymane, a wspólne kontakty zaowocują nowymi, międzynarodowymi projektami. Gościliśmy łącznie 192 osoby. Przyjechały do nas 144 organizacje - 25 jednostek badawczych, 109 firm, 10 usługodawców technicznych.
  Podczas pięciu godzin przeznaczonych na indywidualne rozmowy między firmami doszło do ponad 200 spotkań. Każdy z uczestników otrzymał ustalony za pomocą specjalnego oprogramowania harmonogram spotkań (z godziną i numerem stolika, przy którym miał okazję zaprezentować swoją ofertę i wysłuchać co ma do przekazania jego partner). Na kilka tygodni przed spotkaniem polskie i niemieckie firmy, organizacje mogły zapoznać się z profilem działalności rozmówcy, na organizatorach spoczywał natomiast obowiązek promocji i właściwej aranżacji spotkania.

fot. Jan Zych

  Nowy, interaktywny system kojarzenia partnerów ułatwił poszukiwania naszym gościom, którzy za pomocą jednego kliknięcia mogli dokonać wyboru rozmówcy i przesłać swój wstępny profil współpracy. Równolegle do indywidualnych rozmów przeprowadzono sesje kooperacyjne - multimedialne prezentacje firm dodatkowo przyczyniły się do skonkretyzowania spotkań dwustronnych. Tematyka trzech sesji dotyczyła: automatyzacji, budowy maszyn, technologii informacyjnych, budowy urządzeń, infrastruktury technicznej; technologii ochrony środowiska, wody, energii, kształtowania krajobrazu, komunikacji oraz edukacji, badań, innowacji, transferu technologii.
  Symultaniczne tłumaczenia podczas otwarcia i sesji kooperacyjnych, jak również indywidualna opieka tłumaczy przy rozmowach, pomogły naszym niektórym gościom. Uwieńczeniem czwartkowej imprezy była uroczysta kolacja w Sali Kupieckiej budynku Urzędu Miasta Krakowa. Kolejny dzień to wizyta w firmach w Parku Technologicznym PK w Czyżynach oraz popołudniowe zwiedzanie naszego miasta.
  Tego typu spotkania, organizowane dotychczas z inicjatywy Bruecke-Osteuropa e.V. są imprezą cykliczną. Teraz pałeczkę przekazaliśmy naszym kolegom z Uniwersytetu Gdańskiego. Rok temu gościliśmy w Warszawie. Poprzednie lata to Poznań i Wrocław.
  Do zobaczenia za rok.

Tomasz Biernakiewicz

  Współczesne technologie w rekonstrukcji zabytków

  Zakład Studiów i Badań Konserwatorskich (A-14) Instytutu Historii Architektury i Konserwacji Zabytków Wydziału Architektury PK wspólnie z Croatian GIS Association w Zagrzebiu zorganizował 27 września br. Międzynarodowe Seminarium Naukowe w Kopalni Soli w Wieliczce. Towarzyszyło ono Międzynarodowej Konferencji Naukowej GIS - SILESIA 2003, która odbywała się na Wydziale Inżynierii Uniwersytetu Śląskiego w Sosnowcu od 22 do 26 września br.
   Inicjatywa zorganizowania seminarium w Szybie Daniłowicza w Wieliczce, dzięki wsparciu o. Ludwika Kurowskiego, kapelana kopalni spotkała się z wielką życzliwością kierownictwa Spółki Kopalnia Soli "Wieliczka" - Trasa Turystyczna. Uczestnicy seminarium zwiedzili kopalnię, po czym rozpoczęli obrady poświęcone nowym technologiom służącym zastosowaniom konserwatorskim (rejestracja, odtwarzanie, a także rewaloryzacja zabytkowych detali architektonicznych i rzeĽbiarskich z wykorzystaniem współczesnych technik przesyłania drogą elektroniczną plików zawierających dane fotogrametrii cyfrowej). W seminarium wzięli udział wybitni specjaliści z kraju i zagranicy. Seminarium poświęcono nowym metodom rejestracji detali rzeĽbiarskich, wymagających prac zabezpieczających i rekonstrukcyjnych. Wiodący referat pt. Współczesne technologie w rekonstrukcji zabytków - BIS (Building Information System) Machine przedstawili prof. Davorin Kereković i prof. Maciej Pawlicki.
  Zakład Fotogrametrii i Informatyki Teledetekcyjnej Wydziału Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska AGH we współpracy z Zakładem Studiów i Badań Konserwatorskich PK zaprezentował wyniki prac studialnych nad trójwymiarowym modelem fotogrametrycznym figury św. Franciszka z Kopalni Soli w Wieliczce, opracowane pod kier. prof. dr. hab. inż. Józefa Jachimskiego przez dyplomanta studium magisterskiego inż. Tomasza Urbańskiego, przy współpracy dr. inż. Adama Boronia i mgr inż. Marty Borowiec. Dr inż. Adam Boroń wygłosił referat Fotogrametria cyfrowa dla zadań inwentaryzacji trójwymiarowych elementów rzeĽbiarskich.
Pokaz okolicznościowych posterów i omówienie prac studialnych nad aplikacjami materiałowymi figury św. Franciszka, opracowywanych pod kier. prof. dr. hab. inż. arch. Macieja Pawlickiego, przygotował dr inż. arch. Jacek Czechowicz przy współpracy studentów III r. Wydziału Architektury PK: Damiana Warchołka, Rafała Opioły i Przemysława Tętnowskiego.

Fot. archiwum autora

  Uczestnicy konferencji GIS SIlESIA 2003 z Zagrzebia przedstawili prace studialne Miejskiego Biura Ochrony Zabytków Kultury i Przyrody w Zagrzebiu, opracowywane przez arch. Aleksandra Laslo, arch. Sanję Verąić, h.s. Anę Vranić, w referacie pt. Digital Inventory of the City of Zagreb - Cultural Heritage. Podczas dyskusji uczestników seminarium z przedstawicielem kierownictwa Sp. Kopalnia Soli "Wieliczka" - Trasa Turystyczna mgr. inż. Krzysztofem Dańdą zarysowano możliwości współpracy środowisk naukowych Krakowa i Zagrzebia w zakresie zadań inwentaryzacyjnych i konserwatorskich stojących w przyszłości przed Oddziałem Utrzymania Trasy Turystycznej Kopalni Soli w Wieliczce.

Bonawentura Maciej Pawlicki

  Zjazd koleżeński

  W sobotę, 27 września br. odbył się zjazd koleżeński absolwentów Wydziału Budownictwa Lądowego z roku 1978. Organizatorzy, wysyłając zaproszenia, sięgnęli także i do list studenckich z początkowych lat studiów. Przyjęto, że właśnie pierwsze lata studiów, wspólne wykłady i zajęcia decydowały o powstawaniu koleżeńskich więzi w grupach dziekańskich i całym roczniku. Na zaproszenie organizatorów odpowiedziało 81 osób, łącznie ze specjalności konstrukcyjnych i komunikacyjnych.

Fot. Jan Zych

  Uroczyste spotkanie rozpoczęło się o godzinie 12.30 Mszą św. w bazylice św. Floriana. O godzinie 14 uczestnicy zjazdu znów mogli się poczuć jak studenci, zasiadając w niezmienionych od tamtych lat ławach sali 302 w budynku głównym PK i oczekując w radosnym gwarze na wykład. Oficjalną część spotkania zaszczycili swoją obecnością: rektor PK prof. zw. dr hab. inż. Marcin Chrzanowski, dziekan Wydziału Inżynierii Lądowej prof. dr hab. Jacek Śliwiński oraz dyrektor Instytutu Mechaniki Budowli prof. zw. dr hab. inż. Janusz Kawecki. Okolicznościowy wykład nt. budowli inteligentnych wygłosił, dobrze znany i wspominany przez absolwentów sprzed ćwierć wieku, prof. zw. dr hab. inż. Gwidon Szefer.
   Po obiedzie w ośrodku recepcyjnym "Zielony Dół" rozpoczęło się długie odczytywanie listy obecności, przedstawianie się uczestników, opowieści o karierach zawodowych i rodzinach. Bankiet, przerywany wspólnym oglądaniem zdjęć z tamtych lat i rajdowymi piosenkami, trwał do rana. Uczestnicy zjazdu namawiali organizatorów, aby za pięć lat spotkać się znowu.

Tomasz Kisilewicz

  X Jubileuszowe Seminarium
  Tworzywa sztuczne w budowie maszyn

  W 1976 r. z inspiracji m.in. profesorów Stefana Ziemby i Jerzego Zawadzkiego oraz kilku innych wybitnych profesorów zajmujących się mechaniką ciał odkształcalnych zrodziła się idea zorganizowania ogólnopolskiego seminarium, poświęconego badaniom i zastosowaniom tworzyw sztucznych. Zadania tego podjęła się grupa pracowników skupiona wokół prof. zw. dr. hab. inż. Stanisława Mazurkiewicza, dzisiaj tworząca Katedrę Mechaniki Doświadczalnej i Biomechaniki Instytutu Mechaniki Stosowanej PK.

Fot. Jan Zych

   W tym czasie ukształtowały się w kilku ośrodkach akademickich w Polsce (Warszawa, Wrocław, Kraków, Gliwice, Lublin, Bydgoszcz) zespoły młodych, pełnych entuzjazmu pracowników naukowych, pragnących związać swoja przeszłość z dynamicznie rozwijającą się nauką o tworzywach sztucznych. Produkcja tworzyw sztucznych na świecie stawała się wtedy porównywalna z produkcją stali. Również w Polsce przemysł tworzyw sztucznych, nadążając za światowymi wskaĽnikami, rozwijał się szybko. Można podać przykład Zakładów Azotowych w Tarnowie (produkcja poliamidu, polichlorku winylu i politetrafluoroetylenu), Zakładów Przetwórstwa Tworzyw Sztucznych w Oświęcimiu (polimetakrylan metylu, polistyren), Blachowni Śląskiej (polietylen) czy Sarzynie (żywice syntetyczne). W Warszawie działał Instytut Chemii Przemysłowej z działem zajmującym się konstrukcyjnymi tworzywami sztucznymi. Wzorem ZA w Tarnowie przemysł tworzyw sztucznych podejmował akcję tzw. paszportyzacji tworzyw, dającej im przepustkę na eksport.
   Wyzwaniem dla uczelni oraz instytutów badawczych było optymalne i racjonalne stosowanie w budowie maszyn dającego całkowicie nowe możliwości tworzywa konstrukcyjnego, zastępującego tradycyjne materiały metaliczne. Rozwijane w tym czasie badania naukowe przyczyniły się do wyeliminowania lub zminimalizowania błędów w nieracjonalnym stosowaniu tworzyw, błędów wynikających z niskiego poziomu wiedzy o ich właściwościach w środowisku technicznym. Służyło temu również wprowadzanie do programów nauczania na kierunkach politechnicznych przedmiotów z zakresu właściwości i metod przetwórstwa oraz zastosowań technicznych tworzyw sztucznych.
  Zorganizowanie ogólnopolskiego seminarium stało się potrzebą chwili. Odbyło się ono w Domu Pracy Twórczej Politechniki Krakowskiej w Janowicach. Na seminarium przybyło liczne grono (ok. 70) pracowników naukowych z różnych ośrodków krajowych, prezentujących referaty dotyczące badań właściwości tworzyw sztucznych, metod ich przetwórstwa i zastosowań w budowie maszyn. Organizatorzy pierwotnie uważali, iż jest to jednorazowa inicjatywa. Jednak za namową uczestników uznano, iż warto je organizować cyklicznie, co 3 lata. Konferencje organizowano początkowo również w Janowicach, a od 1985 r. ze względu na rosnącą liczbę uczestników - w Krakowie. Z upływem lat pojawiały się tworzywa nowej generacji, nowe struktury materiałów kompozytowych zastosowane w budowie maszyn. Rozwijały się nowe technologie przetwórstwa i modyfikacji tworzyw, w tym recykling tworzyw, biopolimerów, tworzyw biodegradowalnych czy wreszcie nanokompozytów. Problematyka zmieniała się wraz z wymogami czasu i zadaniami stawianymi przed środowiskiem naukowym. Nowe zagadnienia były sukcesywnie prezentowane na kolejnych konferencjach, rosła liczba referatów i ich poziom naukowy. Wśród uczestników seminarium przybywało nowych adeptów wiedzy o tworzywach polimerowych. Jednocześnie z radością i satysfakcją można było obserwować rozwój naukowy stałych uczestników konferencji.
  Obecne X Seminarium Tworzywa sztuczne w budowie maszyn miało szczególny, jubileuszowy charakter. 115 uczestników zaprezentowało 86 referatów odzwierciedlających aktualne osiągnięcia i dorobek naukowy wszystkich ośrodków naukowych z całej Polski, zajmujących się problematyką zastosowań tworzyw polimerowych w technice. Prace można było ująć w ramach 7 grup tematycznych tj.: kształtowanie i modyfikacja tworzyw sztucznych; tworzywa sztuczne w medycynie; przetwórstwo tworzyw i budowa maszyn przetwórczych; badania i opis właściwości fizykomechanicznych polimerów; własności i zastosowania kompozytów polimerowych; rozwiązania konstrukcyjne elementów z tworzyw; recykling tworzyw sztucznych w świetle potrzeb ochrony środowiska.
  Na uwagę zasługiwały też tezy Spotkania Okrągłego Stołu, tradycyjnie organizowanego podczas wszystkich dotychczasowych seminariów, dotyczące zarówno aspektów formalnych konferencji, jak i zagadnień związanych z interdyscyplinarną współpracą grup i zespołów badawczych oraz wdrożeń prezentowanych osiągnięć naukowych. W czasie dyskusji nie było wątpliwości, że konwencję seminarium należy podtrzymać. Podkreślano, iż jest to najstarsza, cyklicznie organizowana konferencja z zakresu tworzyw sztucznych w Polsce, która ma swoją tradycję, odbiorców i uczestników, a swoje zadania integrujące środowiska uczelni wyższych i przemysłu spełnia już blisko 30 lat. Jest to szczególnie ważne w dobie współczesnych materiałów kompozytowych, gdy często praktyka wyprzedza teorię. Zaproponowano, by powołać Stały Komitet Seminarium, reprezentujący tematycznie główne ośrodki naukowo-badawcze w Polsce, którego celem byłoby organizowanie bieżących spotkań i minisympozjów oraz patronat nad konferencją w ramach Komitetu Naukowego. Jeśli chodzi o zmianę nazwy seminarium, najczęściej powtarzała się propozycja Materiały polimerowe dla techniki i medycyny.
  W części poświęconej wdrożeniom wszyscy uczestnicy podkreślali, że obecne czasy nie są łatwymi dla przemysłu w ogóle, w tym również dla przemysłu tworzyw sztucznych. Ograniczone są aktualnie wdrożenia przemysłowe, szczególnie w dużym przemyśle zbrojeniowym, chemicznym i samochodowym. W tej sytuacji szansą dla środowisk naukowych jest współpraca z tzw. drobnym przemysłem i wytwórcami reprezentującymi dobry poziom zaawansowania technologii i konstrukcji. W aspekcie dydaktycznym uczelnie powinny położyć większy nacisk na kształcenie inżynierów w zakresie tworzyw polimerowych i kompozytów. Środowiska naukowe reprezentowane na seminarium powinny szukać swojej szansy w pełniejszym działaniu integracyjnym, szczególnie w zakresie priorytetowych tematów 6. Ramowego Programu Unii Europejskiej w dziedzinie bio- i nanomateriałów. Podkreślono rolę nauki polskiej w dziedzinie syntezy nanowypełniaczy. Zwrócono również uwagę na niezadowalającą współpracę z ośrodkami badawczymi dawnych państw bloku radzieckiego, które w tych dziedzinach reprezentują często wysoki poziom naukowy.
Konferencję podsumowano stwierdzeniem Konfucjusza: Zamiast narzekać na ciemność, zapal choć jedną małą lampkę. Jeżeli zapali się ich wiele, rozproszą mroki i będzie jasno.

Stanisław Mazurkiewicz, Grzegorz Milewski

 

  Szkolenie bhp

fot. Jan Zych

  Od 2001 r. prowadzone są, zgodnie z wymogami ustawy, obowiązkowe szkolenia podstawowe z bhp dla wszystkich grup pracowniczych PK. We wrześniu i z początkiem paĽdziernika przeszkolono ostatnią, ale największą grupę - 1075 osób. W zależności od grupy pracowniczej szkolenie trwało od 1 do 3 dni, a zorganizowało je Centrum Szkolenia i Organizacji Systemów Jakości PK, które (spośród 4 zgłoszonych firm) złożyło najkorzystniejszą dla PK ofertę. Wykładowcami byli, zgodnie z programem wymaganym przez ustawę, profesjonaliści ze swoich dziedzin, a program merytoryczny został dostosowany do potrzeb uczelni przez Dział BHP PK. Szkolenie zakończyło się egzaminem testowym (skala ocen od 2 do 6), jego uczestnicy otrzymali zaświadczenia ważne przez 6 lat (dla robotników - 3). Ukończyli je wszyscy uczestnicy, a dominowały oceny dobre i bardzo dobre.
(eb)

  • Dr inż. Władysława Maria Francuz, dyrektor Centrum Pedagogiki i Psychologii PK, została przyjęta w poczet członków Komisji Nauk Pedagogicznych Oddziału PAN w Krakowie na kadencję 2003 - 2006.
  • Anna Skrzyńska, studentka V roku Wydziału Architektury PK została laureatką VIII edycji Grasz o staż - największego w Polsce konkursu dla studentów i absolwentów, organizowanego przez PricewaterhouseCoopers i Gazetę Wyborczą.

Przygotowała Elżbieta Barowa