PRACOWNICY PK


Janusz Orkisz

 

Doktorat honoris causa dla Profesora Johna Tinsleya Odena

25 czerwca br. profesor John Tinsley Oden z Uniwersytetu Teksas w Austin (USA) otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Krakowskiej.
  
Profesor John Tinsley Oden urodził się w 1936 r. Studia inżynierskie na kierunku inżynierii lądowej ukończył na Uniwersytecie Stanowym w Luizjanie (1959), zaś studia magisterskie na Uniwersytecie Stanowym w Oklahomie (1960). Na tym samym uniwersytecie uzyskał stopień doktora w dziedzinie mechaniki (1962). Jako “visiting professor” pracował na kilku uniwersytetach w USA, Anglii i Brazylii. Obecnie pracuje jako profesor na Uniwersytecie Teksas w Austin, mając “Cockrell Family Regents’Chair#2” na Wydziale Inżynierii. Jest założycielem i dyrektorem TICAM – Teksańskiego Instytutu Matematyki Komputerowej i Stosowanej na tym uniwersytecie.
  
Profesor John Tinsley Oden jest światowej rangi autorytetem w dziedzinie szeroko pojętej mechaniki komputerowej, mechaniki ciała stałego i mechaniki płynów, jak też mechaniki konstrukcji. Swoje główne zainteresowania skierował na metodę elementów skończonych, a zwłaszcza na jej matematyczne podstawy, analizę błędów i podejście adaptacyjne. Jego aktualne prace badawcze poświęcone są rozwijaniu analizy i komputerowej realizacji strategii adaptacyjnego sterowania w mechanice komputerowej. Obejmują one także akustykę, teorię równań różniczkowych cząstkowych, analizę numeryczną ze szczególnym uwzględnieniem estymacji błędów a priori i a posteriori oraz metody bezsiatkowe. Zastosowania tych prac obejmują mikromechanikę, kompozyty, dynamikę płynów, zagadnienia obliczeniowe akustyki konstrukcji oraz problemy kształtu i tarcia w mechanice ciała stałego.
  
Profesor John Tinsley Oden jest autorem lub współautorem 24 monografii, 54 rozdziałów w innych monografiach. Są to dzieła z zakresu mechaniki komputerowej, matematyki stosowanej, metod wariacyjnych, a przede wszystkim metody elementów skończonych. Jego monografia o nieliniowej mechanice ośrodka ciągłego (1972) została przetłumaczona na język rosyjski (1976), japoński (1980) oraz chiński (1981). Jest współautorem fundamentalnego, sześciotomowego dzieła na temat metody elementów skończonych (1981-1986). Pracował jako redaktor lub współredaktor 25 monografii poświęconych temu tematowi. Jest autorem lub współautorem 250 artykułów publikowanych w czasopismach naukowych oraz 115 w materiałach konferencji naukowych, 210 raportów z prac badawczych oraz 284 referatów wygłaszanych na zaproszenia rozmaitych instytucji.
  
Profesor wchodzi w skład redakcji dwudziestu międzynarodowych czasopism naukowych, jest redaktorem naczelnym czasopisma “Computer Methods in Applied Mechanics and Engineering” i współredaktorem “International Journal of Engineering Science”. Jest również redaktorem serii “Finite Elements in Flow Problems” i “Computational Methods in Nonlinear Mechanics”. Członek US National Academy of Engineering. Były przewodniczący, a obecnie członek American Academy of Mechanics oraz Society of Engineering Science. Członek stowarzyszeń American Society of Mechanical Engineering, American Society of Civil Engineering oraz British Institute for Mathematics and Its Application. Był założycielem oraz przewodniczącym międzynarodowego stowarzyszenia International Association for Computational Mechanics oraz jego amerykańskiego oddziału. Były przewodniczący zarządu stowarzyszenia Engineering Mechanics Divisions of the ASCE oraz US National Committee on Theoretical and Applied Mechanics.
  
Jego osiągnięcia naukowe i aktywność przyniosły Mu bardzo liczne honorowe nagrody i wyróżnienia, tak amerykańskie, jak i międzynarodowe, w tym doktoraty honorowe Uniwersytetu w Lizbonie i Wydziałów Politechnicznych w Mons w Belgii.
  
Dobrze znana jest Jego współpraca naukowa z młodymi badaczami, przybywającymi z wielu krajów, by pracować pod Jego kierunkiem. Był promotorem 31 prac magisterskich, 39 ukończonych przewodów doktorskich. Sprawował opiekę naukową nad wieloma stażystami-doktorami.
  
Z Politechniką Krakowską współpracuje od 1979 r. Rezultatami tej współpracy są m.in.: 1 tytuł profesorski, 3 ukończone przewody habilitacyjne i 2 doktoraty, wspólne publikacje prac badawczych w czasopismach naukowych (34) oraz raportów (33), współautorstwo jednej monografii oraz pięciu rozdziałów w innych monografiach, a także wspólna redakcja sześciu innych monografii. Ta współpraca jest nadal rozwijana.